szukaj
Wyślij rozważanie na email
:
Rozważania na każdy dzień

niedziela, 12 lipca 2020

Piętnasta Niedziela Zwykła
Rok A

19. PRZYPOWIEŚĆ O SIEWCY

1. Ziarno zasiane na drodze. Brak skupienia wewnętrznego uniemożliwia zjednoczenie z Bogiem.
2. Kamienie i ciernie. Potrzeba ofiary i wyrzeczenia w życiu nadprzyrodzonym.

3. Żyzna gleba. Odpowiedź na łaskę i jej owoce.

19.1 Św. Mateusz opowiada w dzisiejszej Ewangelii, jak Jezus siedział nad jeziorem, a wokół Niego zebrały się tak wielkie tłumy, aby Go słuchać, że wsiadł do łodzi, a ludzie stali na brzegu. Jezus usiadł i zaczął ich nauczać: Oto siewca wyszedł siać…
     więcej..

poniedziałek, 13 lipca 2020

Piętnasty Tydzień Zwykły – Poniedziałek
22. RODZICE A POWOŁANIE DZIECI

1. Pełna wolność w kroczeniu za Chrystusem. Powołanie jest wielkim wyróżnieniem.
2. Pozostawienie rodziców, kiedy nadchodzi stosowny moment, jest prawem życia.

3. Pragnąć jak najlepiej dla dzieci.

22.1 Kto kocha ojca lub matkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie godzien. I kto kocha syna lub córkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie godzien – czytamy w dzisiejszej Ewangelii. Kiedy dobrowolnie decydujemy się, aby iść całkowicie za Panem... muszą ustąpić wówczas inne nasze plany...
     więcej..

wtorek, 14 lipca 2020

Piętnasty Tydzień Zwykły – Wtorek
23. ŻAL ZA GRZECHY

1. Miasta cudów i ich mieszkańcy. Jezus przechodzi również obok nas.
2. Owoce, które przynosi żal za grzechy.
3. Prośba o dar skruchy. Uczynki pokutne.

23.1 Na miejsce swego pobytu po opuszczeniu Nazaretu, Jezus wybrał Kafarnaum.... Stamtąd Jego nauczanie rozchodziło się na Galileę i całą Palestynę. Jest wielce prawdopodobne, że Jezus zamieszkał w domu Piotra i że z niego uczynił bazę dla swoich wędrówek apostolskich po całym regionie.
     więcej..

środa, 15 lipca 2020

Piętnasty Tydzień Zwykły – Środa
24. NASZ OJCIEC BÓG

1. Objawienie Ojca i Syna. Bóg zawsze jest przy nas.
2. Naśladować Jezusa, aby być dobrymi dziećmi Boga Ojca.

3. Dziecięctwo Boże pozwala utożsamić się z Chrystusem

24.1 Kiedy Mojżesz pasł owce swego teścia Jetry w pobliżu świętej góry Horeb, ukazał mu się Bóg w postaci krzewu, który płonął, ale się nie spalał. Tutaj otrzymał on najważniejsze zadanie swego życia – wyprowadzenia ludu wybranego z niewoli egipskiej i doprowadzenia go do Ziemi Obiecanej.
     więcej..

czwartek, 16 lipca 2020

3. NAJŚWIĘTSZEJ MARYI PANNY Z GÓRY KARMEL
WSPOMNIENIE

1. Miłość do Najświętszej Panny a szkaplerz karmelitański.
2. Szczególna pomoc i łaski Najświętszej Maryi Panny w chwili śmierci.
3. Szkaplerz symbolem szaty godowej.

3.1 Cześć i nabożeństwo do Matki Bożej z Karmelu sięga początków Zakonu Karmelitańskiego. Najdawniejsza tradycja wiąże Matkę Bożą z Karmelu z owym obłokiem małym,... który był ledwie widoczny ze szczytu Góry Karmel, gdzie prorok Eliasz błagał Pana, aby położył kres długiej suszy.

     więcej..

piątek, 17 lipca 2020

Piętnasty Tydzień Zwykły – Piątek
26. PASCHA PAŃSKA

1. Pascha żydowska.
2. Ostatnia Wieczerza Jezusa z uczniami. Prawdziwy Baranek Paschalny.

3. Msza święta centrum życia wewnętrznego.

26.1 Pascha była najbardziej uroczystym świętem żydowskim. Święto to zostało ustanowione przez Boga na pamiątkę wyjścia narodu żydowskiego z Egiptu, aby pamiętał on o wyzwoleniu z niewoli, której wcześniej został poddany.
     więcej..

Dwudziesty Ósmy Tydzień Zwykły – Czwartek
43. WYBRANI PRZED WIEKAMI

1. Nasze powołanie jest niepowtarzalnym darem.
2. Powołanie oświeca drogę naszego życia i przynosi potrzebne łaski.
3. Wytrwać na drodze powołania.

43.1 Św. Paweł, który w więzieniu cierpi z powodu opuszczenia i samotności, kieruje list do pierwszych chrześcijan w Efezie. Rozpoczyna go od radosnego hymnu dziękczynienia za wszystkie łaski otrzymane od Pana, zwłaszcza za dar powołania. Bóg wybrał każdego z nas  przed wiekami, byśmy jako Jego uczniowie szerzyli Królestwo Boże tu, na ziemi. Apostoł podkreśla powszechność powołania do świętości. Wszyscy zostaliśmy wezwani w Chrystusie z inicjatywy Boga Ojca. „W Nim bowiem wybrał nas przed założeniem świata, abyśmy byli święci i nieskalani przed Jego obliczem. Z miłości przeznaczył nas dla siebie jako przybranych synów przez Jezusa Chrystusa, według postanowienia swej woli, ku chwale majestatu swej łaski”[1].

Każdy z nas został wezwany przed wiekami, aby wypełnić powołanie Boże. Bóg Ojciec zechciał powołać nas do życia (nikt nie urodził się przypadkowo), stworzył naszą jedyną i niepowtarzalną duszę. Przez Chrzest uczynił nas uczestnikami Boskiej natury, namaścił nas i wycisnął na nas pieczęć i zostawił zadatek Ducha w sercach naszych[2]. Postawił przed nami zadanie i z miłością przygotował nam miejsce w niebie, gdzie nas oczekuje.

„Wszyscy chrześcijanie powinni być odpowiednio pouczeni o swym powołaniu do świętości. Zaproszenie do pójścia za Chrystusem (sequela Christi) zostało w rzeczywistości skierowane do wszystkich i każdy wierzący powinien dążyć do pełni życia chrześcijańskiego i do doskonalenia się w miłości według własnego stanu życia”[3].

Prócz powszechnego powołania do świętości i apostolstwa Bóg daje każdemu odrębne, specyficzne powołanie. Ogromną większość ludzi powołuje do życia pośród świata. Chce, aby go przemieniali od wewnątrz i uświęcali działania doczesne. Od nielicznej grupy ochrzczonych domaga się oderwania od tej rzeczywistości. Pragnie, aby żyjąc jako osoby konsekrowane dawały publiczne świadectwo swojej przynależności do Boga. Pan w sposób tajemniczy i delikatny pomaga nam rozpoznać nasze powołanie. Dla tych, którzy już wybrali drogę życia – w małżeństwie, kapłaństwie czy w stanie bezżenności – Pan ma konkretne rady i zadania. „W istocie, odwiecznie byliśmy obecni w Bożym zamyśle i odwiecznie umiłował nas jako osoby jedyne i niepowtarzalne, wzywając każdego z nas jego własnym imieniem jak dobry Pasterz, który woła (...) swoje owce po imieniu (J 10,3). Jednak przedwieczny plan Boga objawia się każdemu z nas w miarę rozwoju historii jego życia i tworzących je wydarzeń, a więc stopniowo: w pewnym sensie z dnia na dzień.

Warunkami, od których zależy odkrywanie konkretnej woli Pana odnoszącej się do naszego życia są: pełne gotowości i uważne wsłuchiwanie się w Słowo Boże i naukę Kościoła, synowska i wytrwała modlitwa, korzystanie z mądrego i troskliwego kierownictwa duchowego, rozpoznawanie w świetle wiary otrzymanych darów i talentów, a także sytuacji społecznych i historycznych, w których wypadło nam żyć”[4].

W ten sposób, wraz z upływem czasu, Pan prowadzi nas za rękę ku świętości. Jeśli będziemy wierni, jeśli będziemy uważnie słuchać, Duch Święty poprowadzi nas przez normalne wydarzenia życia, nauczy nas właściwego ich rozumienia i wykorzystania dla większej miłości Boga.

43.2 „Zwracam się do was, chrześcijańskie rodziny. Wy, rodzice, składajcie dzięki Panu, jeśli powołał jedno z waszych dzieci (...). Powinno to być – jak zawsze w przeszłości – wielkim zaszczytem dla rodziny, jeśli Bóg zechce na nią spojrzeć i wybierze jednego z jej członków (...)! Rozpalcie w sobie pragnienie oddania Bogu jednego ze swych dzieci, aby służyło miłości Bożej w świecie. Cóż mogłoby być piękniejszym owocem waszej małżeńskiej miłości? (...)

Modlę się za was, rodziny chrześcijańskie, abyście zjednoczone z Chrystusem przez modlitwę i sakramentalne stały się środowiskiem otwartym na przyjęcie powołań”[5].

Powołanie jest bezcennym darem, za który powinniśmy ustawicznie dziękować Bogu. Jest światłem, które oświeca drogę. Bez poznania tej szczególnej woli Boga, która nas prowadzi prosto do nieba, bylibyśmy skazani na posłuszeństwo własnej woli, która nie oświeca, ale tli się tylko jak słaby kaganek. Powołanie daje nam światło i niezbędne łaski, aby podjąć i wypełnić wezwanie Boga. „Dzięki rozpoznaniu powołania człowiek w sposób ostateczny poznaje samego siebie, poznaje świat i poznaje Boga. Jest ono punktem odniesienia, na podstawie którego każda istota ludzka może w pełni oceniać wszystkie sytuacje swego życia”[6]. Coraz głębsza znajomość tej szczególnej woli Bożej jest zawsze powodem nadziei i radości.

Wraz z powołaniem otrzymujemy zaproszenie do zażyłości z Bogiem, do osobistego spotkania z Nim, do życia modlitwy. Chrystus wzywa nas, byśmy z Niego uczynili ośrodek naszego życia, byśmy szli za Nim pośród naszej codziennej rzeczywistości: w domu rodzinnym, w biurze, w interesach... Chrystus wzywa nas, byśmy w innych widzieli dzieci Boże, czyli istoty wartościowe, kochane przez Boga. Mamy pomagać im w potrzebach materialnych i duchowych. Nie mówimy tutaj o istotach idealnych, ale o zwykłych ludziach z zaletami i wadami, których codziennie spotykamy.

Wola Boża może się nam objawić nagle, jako światło wypełniające wszystko, jak to było w przypadku św. Pawła w Damaszku. Może też objawiać się stopniowo, w różnorodności drobnych wydarzeń, jak to działo się w życiu św. Józefa. „Nie chodzi jednak tylko o to, byśmy wiedzieli, czego Bóg chce od każdego z nas w różnych sytuacjach życia. Trzeba jeszcze czynić to, czego Bóg chce. Przypominają nam o tym słowa Maryi, Matki Jezusa, wypowiedziane do sług w Kanie: Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie (J 2,5). Ażeby zaś w postępowaniu dochować wierności woli Bożej, trzeba być do tego zdolnym i stale tę zdolność rozwijać (...). Oto więc wspaniałe i zobowiązujące zadanie, które nieustannie oczekuje wszystkich katolików świeckich i wszystkich chrześcijan: coraz lepiej poznawać bogactwo wiary i chrztu i żyć nimi coraz pełniej”[7]. Ta pełnia ma się realizować dzień po dniu, przez wierność w małych rzeczach, przez odpowiedzi na łaski, których Pan udziela każdego dnia. I to zarówno wtedy, kiedy mamy więcej siły, jak i w tych dniach, kiedy wszystko wydaje się trudniejsze.

43.3 Elegit nos in ipso ante mundi constitutionem – wybrał nas przed założeniem świata. Bóg nie żałuje swoich decyzji. Ta prawda jest naszą nadzieją i pewnością naszego wytrwania w drodze, pośród pokus i trudności, których doświadczamy. Pan jest zawsze wierny. Codziennie otrzymujemy niezbędne łaski, by wytrwać w tej wierności. „Nasz Pan – naucza święty Franciszek Salezy – ustawicznie troszczy się o kroki swoich dzieci, czyli tych, którzy posiadają miłość, pozwalając im kro­czyć w Jego obecności, podtrzymując ich za rękę pośród trudności. Oświadczył to przez Izajasza: Ja, Pan, twój Bóg, ująłem cię za prawicę mówiąc ci: Nie lękaj się, przychodzę ci z pomocą (Iz 41,13). W ten sposób prócz wielkiej odwagi win­niśmy żywić jak największą ufność w Boga i w Jego pomoc, gdyż, jeśli nie utracimy Jego łaski, On dokończy w nas dobre dzieło naszego zbawienia, które rozpoczął”[8].

Ufności w pomoc Bożą musi towarzyszyć osobisty wysiłek, by odpowiadać na kolejne wezwania Pana. Oddanie się Bogu nie wyczerpuje się w jednej decyzji ani w określonym momencie życia. Pan wzywa nas ciągle, żąda wierności aż do końca... Czasami na drodze powołania mogą pojawić się trudności, ale jeśli zwrócimy się do Pana, zrozumiemy, że Jego jarzmo jest lekkie[9] i ten ciężar wierności staje się radosny. Pan nigdy nie będzie od nas wymagał czegoś, czego byśmy nie mogli Mu dać. On zna nas dobrze i bierze pod uwagę nasze ludzkie słabości, wady i błędy. Równocześnie oczekuje od nas szczerości i pokornego rozpoczynania od nowa.

W Najświętszej Pannie, Naszej Matce, jest nasza nadzieja, iż pokonamy trudne momenty. W Niej znajdziemy moc, której sami nie mamy. „Kochaj Najświętszą Maryję Pannę. A Ona wyjedna ci obfite łaski, abyś zwyciężał w tej codziennej walce. – I na nic zdadzą się szatanowi wszystkie te przewrotne siły, które kłębią się w tobie, starając się pogrążyć w swej kuszącej zgniliźnie wzniosłe ideały i szlachetne nakazy, które wlał do twego serca sam Chrystus. – Serviam!”[10] 



[1] Ef 1,4-6.
[2] 2 Kor 1,21-22.
[3] Papieska Rada ds. Rodziny, Vademecum dla spowiedników, I, 1.
[4] Św. Jan Paweł II, Adhort. apost. Christifideles laici, 58.
[5] Tenże, Adhort. apost. Vita consecrata, 107.
[6] J. L. Illanes, Mundo y santidad, Madryt 1984, s. 109.
[7] Św. Jan Paweł II, Adhort. apost. Christifideles laici, 58.
[8] Św. Franciszek Salezy, Traktat o miłości Bożej, III, 4
[9] Por. Mt 11,30.
[10] Św.. Josemaría Escrivá, Droga, 493.

Francisco Fernandez Carvajal. "Rozmowy z Bogiem".
drukuj..

Ta strona używa pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies we własnej przeglądarce internetowej. Więcej szczegółów w naszej Polityce Prywatności