szukaj
Wyślij rozważanie na email
miałczy:
Rozważania na każdy dzień

wtorek, 14 sierpnia 2018

12. ŚW. MAKSYMILIANA MARII KOLBEGO
WSPOMNIENIE

         1. Oddać się całkowicie Niepokalanej.
             2. Zdobyć świat dla Niepokalanej.
             3. Pamiętajcie o miłości.

12.1 Po tym poznaliśmy miłość, że On oddał za nas życie swoje. My także winniśmy oddać życie za braci. Św. Jan, bezpośredni świadek miłości Chrystusa, dziś powtarza tobie i mnie te słowa. ... Naśladując Mistrza w naszym codziennym życiu i my powinniśmy miłować bez granic.
     więcej..

środa, 15 sierpnia 2018

15. WNIEBOWZIĘCIE NAJŚWIĘTSZEJ MARYI PANNY
UROCZYSTOŚĆ

1. Maryja wzięta z ciałem i duszą do nieba. Rozważanie czwartej tajemnicy chwalebnej Różańca.
2. Z nieba Najświętsza Maryja Panna opiekuje się i wstawia za swoimi dziećmi.
3. Wniebowzięcie Najświetszej Maryi Panny niesie nadzieję naszego chwalebnego zmartwychwstania.

15.1 Wprowadzam nieprzyjaźń między ciebie, a niewiastę, pomiędzy potomstwo twoje, a potomstwo jej. W ten sposób Najświętsza Maryja Panna pojawia się wraz z Chrystusem w walce i w zwycięstwie nad szatanem. Taki plan naszego zbawienia Opatrzność Boska przygotowała przed wiekami.
     więcej..

czwartek, 16 sierpnia 2018

Dziewiętnasty Tydzień Zwykły – Czwartek
61. DŁUG WOBEC BOGA

1. Niezliczone dobrodziejstwa Pana.
2. Msza święta najdoskonalszym dziękczynieniem, jakie można złożyć Bogu.
3. Wdzięczność wobec wszystkich. Wybaczanie każdej obrazy.

61.1 Podobne jest królestwo niebieskie do króla, który chciał się rozliczyć ze swymi sługami – czytamy w dzisiejszej Ewangelii. Gdy zaczął się rozliczać, przyprowadzono mu jednego, który mu był winien dziesięć tysięcy talentów, olbrzymią sumę, niemożliwą do spłacenia.
     więcej..

piątek, 17 sierpnia 2018

Dziewiętnasty Tydzień Zwykły – Piątek
62. MAŁŻEŃSTWO I DZIEWICTWO

1. Małżeństwo drogą powołania. Godność, jedność, nierozerwalność.
2. Płodność dziewictwa i celibatu apostolskiego.
3. Święta czystość, obrończyni miłości ludzkiej i boskiej.

62.1 Dzisiejsza Ewangelia przestawia faryzeuszów, którzy przystąpili do Jezusa, aby zadać Mu podstępne pytanie: Czy wolno oddalić swoją żonę z jakiegokolwiek powodu? ... Rozwód był powszechnie przyjmowany. Problem stawiany tutaj Jezusowi dotyczył kazuistyki związanej z motywami rozwodu.
     więcej..

sobota, 18 sierpnia 2018

Dziewiętnasty Tydzień Zwykły – Sobota
63. BŁOGOSŁAWIEŃSTWO DZIECI

1. Miłość Jezusa do dzieci i do tych, którzy stają się dziećmi Bożymi.
2. Życie w dziecięctwie i dziecięctwo Boże.
3. Dziecięctwo duchowe i pokora.

63.1 Jak często ukazuje Ewangelia, Jezus bardzo kochał chorych, tych, którzy najbardziej Go potrzebowali oraz dzieci. Te ostatnie ukochał w sposób szczególnie czuły, ponieważ poza tym, że zawsze potrzebują pomocy, posiadają zalety, których On wymaga, jako niezbędnych warunków uczestnictwa w Jego Królestwie.

     więcej..

niedziela, 19 sierpnia 2018

Dwudziesta Niedziela Zwykła
Rok B

65. ZADATEK ŻYCIA WIECZNEGO

1. Komunia święta przedsmakiem i gwarancją osiągnięcia nieba.
2. Komunia święta zadatkiem przyszłego uwielbienia ciała.
3. Poszukiwanie mocy w Komunii świętej.

65.1 Pierwsze czytanie z dzisiejszej liturgii Mszy świętej  mówi o zaproszeniu skierowanym od dawna przez Boga do ludzi: Chodźcie, nasyćcie się moim chlebem, pijcie wino. Ta uczta jest często używanym w Piśmie Świętym obrazem zapowiadającym nadejście Mesjasza, któremu towarzyszy pełnia dóbr...
     więcej..

Dziewiętnasty Tydzień Zwykły – Piątek
62. MAŁŻEŃSTWO I DZIEWICTWO

1. Małżeństwo drogą powołania. Godność, jedność, nierozerwalność.
2. Płodność dziewictwa i celibatu apostolskiego.
3. Święta czystość, obrończyni miłości ludzkiej i boskiej.

62.1 Dzisiejsza Ewangelia (Mt 19, 3-12) przestawia faryzeuszów, którzy przystąpili do Jezusa, aby zadać Mu podstępne pytanie: Czy wolno oddalić swoją żonę z jakiegokolwiek powodu? Problem ten dzielił różne szkoły wyjaśniania Pisma Świętego. Rozwód był powszechnie przyjmowany. Problem stawiany tutaj Jezusowi dotyczył kazuistyki związanej z motywami rozwodu. Pan jednak posługuje się tym banalnym pytaniem, aby poruszyć zasadniczy problem nierozerwalności małżeństwa. Chrystus, absolutny Pan wszelkiego prawodawstwa, przywraca małżeństwu jego pierwotną istotę i godność, którą miało w zamyśle Bożym. „Czy nie czytaliście, że Stwórca od początku stworzył ich jako mężczyznę i kobietę?”. I rzekł: „Dlatego opuści człowiek ojca i matkę i złączy się ze swoją żoną, i będą oboje jednym ciałem. A tak już nie są dwojgiem, lecz jednym ciałem. Co więc Bóg złączył, niech człowiek nie rozdziela”.

Pan na zawsze ogłosił jedność i nierozerwalność małżeństwa, niezależnie od jakichkolwiek względów ludzkich. Istnieje wiele racji na rzecz nierozerwalności węzła małżeńskiego, np. natura miłości małżeńskiej, dobro dzieci, dobro społeczeństwa. Lecz najgłębszy korzeń nierozwiązywalności małżeństwa tkwi w samej woli Stwórcy, który nakazał, aby było zjednoczone i nierozerwalne. Ten związek jest tak silny, że jedynie śmierć może go rozerwać. Św. Franciszek Salezy przedstawia to za pomocą następującego metaforycznego obrazu: „Jeśli kto sklei dwa kawałki drzewa sosnowego dobrym klejem, tak silnie będą spojone ze sobą, że łatwiej będzie złamać je gdzie indziej, niż w miejscu ich złączenia”[1]. Podobnie jest z małżeństwem.

Aby jednak to wspólne przedsięwzięcie poprowadzić dalej, potrzebne jest powołanie małżeńskie, które jest darem Boga[2], tak iż życie rodzinne i obowiązki małżeńskie, wychowanie dzieci, troska o utrzymanie i poprawę sytuacji finansowej rodziny stanowią sytuacje, które małżonkowie winni podnosić do nadprzyrodzoności, realizując poprzez nie oddanie się Bogu. Winni przy tym być przekonani, że Bóg pośpieszy im z pomocą, by odpowiednio mogli wypełniać obowiązki stanu małżeńskiego, w ramach którego mają się uświęcać[3].

„Małżeństwo i rodzina stanowią prawdziwe powołanie pochodzące od Boga, są apostolstwem – apostolstwem świeckich”[4]. Dzięki wierze i nauczaniu Kościoła my, chrześcijanie, posiadamy głębszą i doskonalszą świadomość tego, czym jest małżeństwo i rodzina dla każdego człowieka, dla Kościoła i dla społeczeństwa. Stąd nasza odpowiedzialność w takich chwilach, kiedy z żadnej strony nie ustają ataki na tę ludzką i boską instytucję ze strony czasopism, przez nadawanie publicznego rozgłosu skandalom, przez seriale telewizyjne, które docierają do bardzo szerokiej publiczności i które stopniowo deformują jej sumienie. „W rzeczywistości małżeństwo i rodzina nie są przypadkową konstrukcją socjologiczną, owocem indywidualnych sytuacji historycznych i gospodarczych. Przeciwnie, kwestia poprawnej relacji między mężczyzną a kobietą ma swoje korzenie w najgłębszej istocie człowieka i jedynie w oparciu o nią może znaleźć swoją odpowiedź. To znaczy: nie można jej oderwać od odwiecznego i wciąż odnawianego pytania człowieka o sobie samym: Kim jestem? Kim jest człowiek? A to pytanie z kolei nie może być oddzielone od pytania o Boga: Czy Bóg istnieje? Kim jest Bóg? Jakie jest naprawdę Jego oblicze?”[5].

Głosząc prawdziwą naukę o prawie naturalnym oświeconym przez wiarę, czynimy wielkie dobro dla całego społeczeństwa.

Pomyślmy dzisiaj w naszej modlitwie, czy bronimy rodziny przed tymi zewnętrznymi atakami – zwłaszcza najsłabszych jej członków, którzy mogą odczuć większą krzywdę, i czy staramy się praktykować te cnoty, które są pomocne dla wszystkich: wzajemny szacunek, usłużność, uprzejmość, wyrozumiałość, optymizm, radość, która pokonuje stagnację ducha i wrażliwość na wszystkich, ale szczególnie na najbardziej potrzebujących.

62.2 Nauczanie Pana o nierozerwalności i godności małżeństwa okazało się tak szokujące dla uszu wszystkich, że nawet Jego uczniowie powiedzieli: Jeśli tak ma się sprawa człowieka z żoną, to nie warto się żenić. I wtedy Jezus wyjaśnił im znaczenie celibatu i dziewictwa z miłości do Królestwa Niebieskiego, pełne oddanie się Bogu z niepodzielnym sercem, bez korzystania z miłości małżeńskiej. Taki celibat jest jednym z najcenniejszych darów dla Kościoła.

Ci, którzy otrzymali powołanie, aby służyć Bogu w małżeństwie, uświęcają się właśnie dzięki pełnemu zaparciu się i wiernemu wypełnianiu obowiązków małżeńskich, co dla nich staje się pewną drogą do zjednoczenia z Bogiem. Ci, którzy otrzymali powołanie do celibatu apostolskiego, w całkowitym oddaniu się Bogu i innym ludziom znajdują łaskę szczęśliwego życia i zdobywania świętości pośród swoich zadań doczesnych. Stają się oni apostołami tam, gdzie ich zastało i postawiło powołanie Boże, jako zwyczajni obywatele o określonym zawodzie, oddani Bogu i apostolstwu bez granic i bez warunków. Jest to powołanie, poprzez które Bóg okazuje szczególne upodobanie i któremu daje bardzo konkretne wsparcie. W ten sposób Kościół wzrasta w świętości poprzez wierność chrześcijan, odpowiadając na wezwanie, które Pan skierował do każdego z osobna. „Wśród nich wyróżnia się osobliwie cenny dar łaski Bożej, udzielany przez Ojca niebieskiego ludziom, aby mianowicie w dziewictwie czy w celibacie łatwiej niepodzielnym sercem poświęcali się samemu tylko Bogu”[6]. To pełne oddanie się Bogu „zawsze cieszyło się szczególnym szacunkiem Kościoła jako znak i bodziec miłości i jako szczególne źródło duchowej płodności w świecie”[7]. „Czystość doskonała jest -to prawda- rezygnacją, wiemy o tym i nie zamierzamy o tym zapominać; jest to rezygnacja z cielesnej przyjemności, z miłości małżeńskiej i rodzicielstwa. Ale jest ona pełna światła i miłości. To rezygnacja dyktowana miłością, ponieważ -powtarzam- miłość jest z natury wyłączna, i ten, kto kocha, nie pozbawia się niczego, kiedy pozbawia się tego wszystkiego, co nie jest jego miłością. A kiedy tą miłością jest Bóg, kiedy jest nią Chrystus, wyłączność nie tylko nic nie kosztuje, ale zachwyca. Pustkę owej rezygnacji wypełnia cudownie i przeobficie sam Bóg. Miłość Boża uszczęśliwia nas i napełnia: niczego nam nie brakuje[8].

Dziewictwo i małżeństwo są potrzebne dla wzrostu Kościoła, oba zakładają specjalne powołanie od Pana. Dziewictwo i celibat nie tylko nie przeczą godności małżeńskiej, ale ją zakładają i potwierdzają. Małżeństwo i dziewictwo „to dwa sposoby wyrażenia i przeżywania jedynej Tajemnicy Przymierza Boga ze swym ludem”[9]. Jeżeli nie ceni się dziewictwa, nie rozumie się całej głębi godności małżeństwa. Również „jeżeli płciowość ludzka nie jest traktowana jako wielka wartość dana przez Stwórcę, traci sens wyrzeczenie się jej dla Królestwa Niebieskiego”[10]. „Kto potępia małżeństwo – mówił już św. Jan Chryzostom – pozbawia również dziewictwo jego chwały, natomiast kto je wysławia, czyni dziewictwo przedziwnym i świetlanym”[11].

Miłość przeżywana w dziewictwie lub w celibacie apostolskim jest radością dzieci Bożych, ponieważ umożliwia im w nowy sposób widzenie Pana w tym świecie, oglądanie Jego oblicza poprzez stworzenia. Zarówno dla chrześcijan, jak i dla niewierzących jest świetlanym znakiem czystości Kościoła. Pociąga za sobą szczególną młodość wewnętrzną i owocność w apostolstwie. „Człowiek bezżenny, chociaż wyrzeka się płodności fizycznej, staje się płodny duchowo, staje się ojcem i matką wielu, współpracując w dziele kształtowania się rodziny wedle zamysłu Bożego.

Małżonkowie chrześcijańscy mają zatem prawo oczekiwać od osób bezżennych dobrego przykładu i świadectwa dozgonnej wierności swemu powołaniu. Jak dla małżonków dochowanie wierności bywa niekiedy trudne i wymaga ofiary, umartwienia i zaparcia się siebie, tak samo może być ono trudne dla osób bezżennych. Wierność ich, także w czasie ewentualnej próby, winna być zbudowaniem dla wierności małżonków”[12].

„Dziewictwo dla Królestwa Bożego jest rozwinięciem łaski chrztu, wymownym znakiem pierwszeństwa więzi z Chrystusem, żarliwego oczekiwania na Jego powrót, znakiem, który przypomina także, że małżeństwo jest rzeczywistością obecnego świata, który przemija”[13]. Bóg, mówi św. Ambroży, „tak umiłował tę cnotę, że zechciał przyjść na świat w jej towarzystwie, rodząc się z Matki Dziewicy”[14]. Prośmy często Najświętszą Maryję Pannę, aby na świecie były zawsze osoby, które by odpowiadały na to konkretne powołanie PanaProśmy o to, by potrafiły być wielkoduszne i oddać Panu miłość, której nie dzielą z nikim innym, a która umożliwia im oddanie się innym bez reszty.

62.3 Żeby żyć według własnego powołania, konieczne jest praktykowanie świętej czystości zgodnie z wymaganiami własnego stanu. Bóg daje niezbędne łaski tym, którzy zostali powołani do małżeństwa oraz tym, od których zażądał całego ich serca. Są im one potrzebne, aby byli wierni i praktykowali tę cnotę, która nie jest główna, ale jest niezbędna, aby wejść w zażyłość z Bogiem. Może się zdarzyć, że w niektórych środowiskach ta cnota nie jest modna i że praktykowanie jej z wszystkimi konsekwencjami jest w oczach wielu czymś niezrozumiałym i utopijnym. Również pierwsi chrześcijanie musieli stawiać czoła środowisku wrogiemu i agresywnemu między innymi w tej dziedzinie.

Św. Jan Chryzostom wypowiedział słowa, które wydają się również odzwierciedlać rozterki chrześcijan naszych czasów: „<<Cóż zatem, ktoś zapyta, każesz czynić? Wynosić się w góry i zostać pustelnikiem?>> Właśnie dlatego najbardziej ubolewam, że uważacie, iż skromność i czystość im tylko przystoi, a przecież Chrystus wydał te same prawa dla wszystkich. Gdy mówi: Każdy, kto pożądliwie patrzy na kobietę (Mt 5, 28), nie mówi tego do pustelnika, ale także do mężczyzny żonatego (...). Nie zabraniam się żenić, ani nie przeszkadzam się bawić, lecz chcę, aby się to działo z przyzwoitością, a nie z hańbą, grzechem i tysiącznymi przewinieniami. Nie nakazuję, abyście udawali się w góry i na pustynie, lecz mówię, by ten, kto mieszka w mieście, był dobry, przyzwoity i skromny”[15].

Jakże wielkie dobro możemy zdziałać w świecie, żyjąc w tej świętej cnocie! We wszystkie miejsca, w których jesteśmy, zanieśmy bonus odor Christi - miłą Bogu wonność Chrystusa (2 Kor 2, 15), która jest wonią duszy żyjącej w czystości.

Cnocie czystości towarzyszą inne, które zwracają na siebie niewiele uwagi, ale którymi zawsze nacechowane jest pociągające postępowanie. Przykładem może być tutaj skromność i wstydliwość w ubieraniu się, w korzystaniu z łazienki, podczas uprawiania sportu. Może nią być też jasna i stanowcza odmowa uczestnictwa w rozmowach, które nie przystoją chrześcijaninowi ani żadnemu dobremu człowiekowi, rezygnacja z niemoralnych widowisk, planowanie wakacji pozwalających uniknąć bezczynności i zepsucia moralnego... Nade wszystko winien to być radosny przykład własnego życia.

Kardynał Stefan Wyszyński mówił o „dyktaturze mody, która czyni z niej [kobiety] niekiedy monstrum. Moda nie zawsze wiąże się z estetyką. Gdy po ulicach miasta chodzą «typy» ubrane tak, jak gdyby wyszły z balu maskowego, to zamiast zainteresowania doznajemy uczucia niesmaku (...). Większe zainteresowanie budzi kobieta ubrana estetycznie, z umiarem - aniżeli wyzywająco”[16].

Cnota czystości, tak ważna w każdym apostolstwie w świecie, jest strażniczką miłości, którą często się karmi i w której znajduje swój sens. Strzeże ona i broni zarówno miłości boskiej, jak i ludzkiej. I jeżeli ta miłość zgaśnie, będzie trudne, a może nawet niemożliwe, praktykować czystość w jej prawdziwej pełni i młodości.

 



[1] Św. Franciszek Salezy, Filotea, czyli Wprowadzenie do życia pobożnego, III, 38.
[2]
Por. Sobór Watykański II, konst. Lumen gentium, 11.
[3]
Św. Josemaría Escrivá, To Chrystus przechodzi, 23.
[4]
Św. Jan Paweł II, List do rodzin Gratissimam sane, 18.
[5]
Benedykt XVI, Wystąpienie przed uczestnikami Zgromadzenia Forum Stowarzyszeń Rodzin, 18 XII 2005.
[6]
Sobór Watykański II, konst. Lumen gentium, 42.
[7]
Tamże.
[8]
S. Canals, Rozważania ascetyczne, Warszawa 2007, s. 78.
[9]
Św. Jan Paweł II, adhort. apost. Familiaris consortio, 16.
[10]
Tamże.
[11]
Św. Jan Chryzostom, O dziewictwie, 10.
[12]
Św. Jan Paweł II, dz. cyt.
[13]
Katechizm Kościoła Katolickiego, 1619.
[14]
Św. Ambroży, O dziewicach poświęconych Bogu, 1.
[15]
Św. Jan Chryzostom, Homilie na Ewangelię według św. Mateusza, 7, 7.
[16]
Kard. St. Wyszyński, Kobieta w Polsce współczesnej, Warszawa 1978, s. 180-181.

Francisco Fernandez Carvajal. "Rozmowy z Bogiem".
drukuj..

Ta strona używa pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies we własnej przeglądarce internetowej. Więcej szczegółów w naszej Polityce Prywatności